Nabeschouwing Kobbenette 2019

Kleur-Kracht, topspin van HaTwee

Veel volk in de Ieperse kazematten, veel animositeit en evenveel invalshoeken om het poederlakken in al zijn kleuren te serveren. Het door HaTwee georganiseerde evenement Kobbenette was tijdens deze negende editie rijk en gevarieerd gevuld. Veel contente gezichten en dat had vooral te maken met een cocktail aan factoren. Zo was de herfstzon van de partij alsook de ligging en context van de kazematten in de schaduw van de Meense Poort. Een historische plek met zijn machtig 17de-eeuws tongewelf. Akoestisch niet geweldig, maar wel qua zicht en ambiance, de uitgesproken locatie om collectief sfeer te beleven.

Spinnetje

Anne Mie Scheldeman

Anne Mie Scheldeman

Om vier uur werd verzamelen geblazen en mocht Anne Mie Scheldeman de eerste klaroenstoot geven en iedereen een warm welkom heten. Toeleveranciers en vooral veel klanten van HaTwee hadden hun opwachting gemaakt. Nieuwkomers waren er ook, en dat ook een handvol architecten op het appèl waren, stemde zaakvoerder Hans Hooyberg tot tevredenheid. Hij zou als laatste spreker optreden. We zeggen optreden omdat Hans de kneepjes van het vak kent en als een spinnetje uit zijn doosje kroop om groots, breed en amusant uit te pakken.

Metafoor

Alex Laureyns

Alex Laureyns

In werkelijkheid hadden alle sprekers het beste uit de kast gehaald. Zo werd de gortdroge en technische materie uit de mond van Alex Laureyns - hij is bestuurder van VOM en directeur van RAL uit Eeklo - verteerd als hapklare brokjes. Nicole Vandeweghe was de tweede die aantrad en de psychologische effecten van kleur thuis en op het werk aftoetste, hoe kleur stress bestrijdt en zelfs gemeten kan worden. Na afloop waren de reacties niet van de lucht en had haar tussenkomst grip op de aanwezigen. Heel anders was het verhaal van architect Kurt Vandenbogaerde. Hij bestudeert al 20 jaar alles m.b.t. containers. Zijn keurig presentatie gaf blijk van een doorgedreven wil tot ordening. Wat vereist is voor een onderwerp dat je al zolang achtervolgt. De container als metafoor van het nomadisch verlangen, van het eeuwig onderweg zijn, symbool ook van het flexibele en verplaatsbare wonen. Een lezing die menigeen te denken gaf en deed inzien dat de wereld niet altijd het honkvaste huisje-tuintje-boompje is. Containers roepen heel wat connotaties op, zeker in deze tijd van bijna tomeloze migratie en volksverhuizingen. De lezing was knap uitgesponnen en Kurt nam de aanwezigen bij de hand door te wijzen op de zwakke en sterke constructieve punten van containers.

Homo ludens

Hans Hooyberg

Hans Hooyberg

Toen was het de beurt aan Hans Hooyberg. Als een tovenaar kwam hij op en bouwde rustig zijn decor dat veel weg had van een artistieke installatie. De koffer beschilderd met een abstracte Mondriaan werd aanvankelijk sceptisch bekeken. Maar het waarom van de koffer werd algauw duidelijk. Met grote sprongen rende hij door de kunstgeschiedenis om even halt te houden bij Matisse, Cézanne en natuurlijk Mondriaan. Hans bleef zijn publiek inspireren en liet het de wereld van de kleur ontdekken in zijn volle glorie. De eindboodschap was klaar en duidelijk: HaTwee is één en al kleur. Klap op de vuurpijl was de voorstelling van de cadena, een kleurstaal van formaat, leuk en speels bedacht. Een speeltuig vol kleuren, hebbeding waar iedereen naar grijpt en die nooit meer in de schuif verdwijnt. De mens is tenslotte een spelend wezen, een homo ludens.

Eigentijdse Kleur-Kracht in een historisch kader

Oneindige mogelijkheden van kleur en samenspel stimuleren de geestdrift van elke ontwerper

Deze website maakt gebruik van cookies om uw bezoek na te gaan. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan. Meer informatie